Görgü kuralları sadece selam verirken, sofrada otururken, kapı açarken değil; aynı zamanda kalp kırmamak, sözü yerli yerinde söylemek, yeri geldiğinde susmak, yeri geldiğinde hakkı cesaretle usulünce dile getirmek demektir.
Selam verilirken göz göze bakılır, selamın muhatabı gerçekten değerli hissettirilirdi. Zira bilinirdi ki bir toplumun asaleti süslü binalarında, şaşaalı giysilerinde ya da ünvanlarında değil insanların birbirine duyduğu hürmette, mahlukata karşı gösterdiği şefkatte ve Allah'ın yarattığı her şeye karşı taşıdığı edepte saklıydı.