Dört duvar esir almıştı beni. İçindeki insanların ailem olduğunu söylüyordu. Çok yabancıydım onlara ; yağan kar taneleri gibiydik. Hem çok yakın hem de hiç buluşamayacaktık. Beni ne anladılar ne de sevmeye çalıştılar. İnsan evladına bunuda yapmaz dedirttiler. Üzücü olan durumda şudur ki: o evlat sendin. Özür dilerim anne belkide ben iyi evlat olamadım. Belkide beni sevmemek senin suçun değildir.