sanırım o çok istediğimiz şey hiçbir zaman hayalini kurduğumuz kadar muhteşem olmayacak bir şekilde eksik ya da cevapsız kalacak tamamlanmak dediğimiz arzu buranın nasibi değil anlıyorum
Çünkü yalnızlık, anılarını ayıklamış, yaşamın yüreğinde biriktirdiği özlem dolu süprüntüleri yakmış, geriye en acı anıları bırakarak onları arıtmış büyütmüş, sonsuzlaştırmıştı.
Geciktirildi, reddedilmedi. Peygamberler bile beklemek zorundaydı. Hz. Yusuf kuyuda bekledi, Hz. İbrahim ateşte bekledi, Hz. Eyyub iyileşmeyi bekledi, Hz. Yunus balinada bekledi. Sana reddedildiğini düşündüren şey ne?