Bizim-yani insanlar arasındaki insanlar olarak bizim-dayattığımız kanunu biliyorsunuz: tek bir Kanun, insanlığın en berbat ânında öğrendiğimiz." Yaşama Saygı."
Belki de kitabın kaybolması iyi olmuştu. Kadim bir medeniyetin o dirayetli ve sebatkâr gizemciliğinin, unutulmuş savaşlar ve felaketler arasından konuşan o sakin sesin burada ne anlamı olabilirdi?