"Gökkuşağını görüp de ulasmaya çalışmaktır
mutluluğun pesinden koşmak.
Hiç ulaşamazsın.
Ulaşmaya çabalarken de manzarayı kaçırırsın.
Gökkuşağıdır mutluluk.
Çok güzeldir ama ona varmayı düşünürken
gördüğün güzelliğin de farkına varmazsın."
En çok gelmeyenlere degil de, gelip de kalmayanlara kızıyordum ama. Bir gülüşle, bir mesajla, bir sözle çalınmaya meyilli yüreğimi çalıp da geri vermeyenlere.
Aşka aşıktım oysaki. Tanıdığım her yüzde, her bedende,her sözde aşkı aradım. Aşksızlığa sabretmek yerine tahammül ediyordum. Yanlışları doğru sanmalarımın da sonu geliyordu yavaş yavaş. O kadar alışmıştım ki yanlışlara. Doğru gelse bile göremezdim artık. Önce insanlar, sonra da hayaller tükendi benim için. En kötüsü de umut etmekten vazgeçtim.
"Yaptıklarıyla kırmazlar sadece yürekleri...
Yapmadıklarıyla kırarlar çoğu zaman.
Yaptıklarıyla suçlanmaya alıştıkları için
yapmadıklarıyla itham edilmeyi pek anlamaz onlar...
Yapılanlardan çok, yapılmayanlar acıtır beni...
Çaba gibi, kelam gibi, özen gibi...
Hatta bazen sevgiden taşan minicik bir sitem gibi..."