Kalabalık bir çeşme başında
Yalnız fikirlerim suya akar
Gülüşünün aksi fikirlerimi, durular
Süzülür sonra
İşte ıssızlığın seremonisi
Bir göze bulaşmanın mahmurluğu
Girdaplı bulanıklıklar...
Dalarım gözündeki dalgalara
Dalgalar kirpiklerine çarpar
Bulanık sular berraklaşır
Gözlerinin kıyısında
Beliriverir aksim
Ben kendim, sen kendin!
Ah! Aynalar, aynalar
Aynalar aşkına!