“Zorunlu olarak günümüz Batı toplumunda sevgi önemsizdir. Bu sahip olduğumuz birçok şeyin sevgiye izin vermemesinden değil, üretime yönelik ve mal hırsı ile dolu bir toplumun içinde kişinin ancak karşı çıkarak kendini kurtarabileceğindendir.”
“Sevmek kendini karşılıksız olarak adamak, sevgimizin sevilen kişide de sevgi oluşturacağı ümidini taşımak demektir. Sevgi bir inanç eylemidir. İnancı az olanın sevgisi de azdır.”
“… insan söz verebilme yetkisine göre tanımlanabilir, inanç insanın varoluşunun bir koşuludur. Sevgiyle olan ilişkisi açısından bunun anlamı kişinin kendi sevgisine olan inancı, başkalarında sevgi yaratabilme ve bu sevginin geçerliliğidir “.