"Ah!" dedi fare, "Dünya her geçen gün biraz daha küçülüyor. Önceleri o kadar büyüktü ki korkup hiç durmadan koşar, uzakta sağımda ve solumda duvarlar görünce mutlu olurdum; fakat bu yüksek duvarlar öyle bir hızla birbirlerine yaklaşıyorlar ki kendimi en sondaki odada buluveriyorum ve işte orada köşedeyse üzerine doğru koştuğum o kapan duruyor." "Sadece koştuğun yönü değiştirmelisin." diyor kedi ve onu yiyiveriyor.
Halen insanların arasında ne işim var benim? Neden çekip gidemiyorum? Gidilecek buradan başka bir yer var mı ki? Katilim kim? Burcu'dan neden kaçtım? Bu akşam rakı mı içsem; burnuma buram buram anason kokusu çalınıyor sanki...