Kitap boyunca bir karakterin hislerini ve düşüncelerini bu kadar akıcı , sürükleyici bir şekilde anlatmasına hayran kaldım.. Wilhelm ile değil de sanki benimle konuşuyordu.. Gittiği yeri kaldığı evi o kadar net bir şekilde hayal edebildim ki.. Bir okuyucu için mükemmel bir özellik..
Bunların yanısıra beni çok fazla duygulandırdığını ve dahi karamsarlığa sürüklediğini söyleyebilirim.. Bazen okurken öyle kötü hissettiğim zamanlar oldu ki .. Bunlara hazırlıklı olmalısınız :)
İnsanoğlu böyle geçicidir. Kendi varlığına en çok inandığı, sevdiklerinin anılarında ve kalplerinde derin izler bıraktığını sandığı yerlerde bile, hızla silinip gider.
Benim zekâma ve yeteneklerime, hislerimden daha fazla değer veriyor oysa benim için asıl önemli olan hislerim. Gücümün, mutluluğumun ve kederimin tek kaynağı onlar. Sahip olduğum diğer tüm bilgileri başkaları da edinebilir ancak hislerim yalnızca bana aittir.