Minira Abasova
@Minira
Babacan ruslarla döyüşdə iki dəfə yaralanmışdı. Adilə bənindəki yara izlərini göstərmişdi. Biri düz sol qabırğasının altında idi, özünün dediyinə görə , bu yara nəticəsində dalağını itirmişdi. O biri yara izi isə göbəyindən bir barmaq aralıda idi. Hər şey nəzərə alaraq, özünü bəxti gətirmiş hesab edirdi. Dostları arasında qollarını, ayaqlarını , gözlərini itirənlər, üzü yananlar olmuşdu. Babacan deyirdi ki, onlar bunu öz ölkələri və Allah yolunda etmişdilər.”Elə cihaf da budur”,- Babacan demişdi,/“ Qurban verməkdir. Cihad əlini, qolunu, gözünü, hətta lazım gələrsə öz canını da qurban verməkdir”. Dediyinə görə , cihad insana hüquq və imtiyazlar da verir, belə ki, Allah ən çoc qurban verənləri görür və mükafatını da özü verir. “ İstər bu dünyad olsun, istərsə də o biri dünyada”.- Babacan qalın barmağını əvvəl aşağıya, sonra yuxarıya doğru tuşlayıb demişdi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Müsyo Bustule, bir dəfə hardansa oxumuşdum ki, insan qar uçqunu altında hansı tərəfin yuxarı , hansının aşağı olduğunu bilmir. Xilas olmağa çalışdıqca altını qazıyıb bir az da özünü məhv edir. Mənim də hiss etdiyim məhz bu idi. Sanki öz kompasımı itirmişdim. Yolumu tapa bilmirdim.
Deyirlər, həyatda qarşına məqsəd qoyub yaşamalısan. Amma bəzən yalnız ömrün sona çatanda onun məqsəd olduğunu anlayırsan və əksər hallarda bu, heç də sənin arzuladığın məqsəd olmur.
- Sən vəhşisən, qəddarsan.- Baba Əyyub dedi.
- Sən də mənim qədər çox yaşasan, başa düşərsən ki, qəddarlıqdır, xeyirxahlıqdır- bunlar elə eyni rəngin çalarlarıdır.- Div dedi.
