Öncelikle… Cem Mumcu’dan sonra da kendisi bir hayal kırıklığı oldu. İkisinin de ortak özelliği, keşke dedirtmiş olmaları. Türkiye’de ‘yazarlık’ kimliği oturmuyor maalesef. Okuyucu için düş kırıklığı söz konusu oluyor ekseri. Özet geçmek istiyorum, piksel derecesi düşüyor yakınlaştıkça kimi yazara. Artık paramı hiçbir Türk “yazar” için israf etmeyi düşünmüyorum.
Freud öğretisi, son derece açık bir şekilde özet geçilmiş. Kitaplığımda şirin, cici bir yer de bu kitap için olacak. Okuma süreniz on dakikanızı almaz.
Freud > diğerleri
Elimdeki bir de sekizinci baskısı. Olacak iş değil. Tek kelime ile bu kitabı da rezalet. Üzülmesen adlı kitabını sonuna dek okumuştum sıkılsam da. Bu aslında pembe dizi bozması saçma salak şey zaman kaybı olacak diye bıraktım. Geçmiş zaman Türkiyesi’nin insanını merak ettiğim ya da o dönemlerin ruhunu irdelemek için sahaflardan rastgele seçtiğim kitaplardan biriydi bu da. O kadar.
Tipik kırsallık dolu hikayeler. Beğenmek ya da beğenmemek bile söz konusu değil kendi adıma. Habire köylülük propagandası resmen. Hep din temalı. Zoraki okudum.
İşte bu gerzek kitap yüzünden yıllarca ve yıllarca edebiyatın e’sine bulaşmadım. Öylesi kal gelmişti ilk okuldayken. Bulantı sebebi. Tek kelimeyle kabus.