Merve tok

Her neyse... Yaşamaya cesaret edemediğin o hayatın kıyısından sana elimi uzatabilir, senin beni yüreklendirdiğin gibi ben de yüreklendirebilirdim seni... Her neyse...
Reklam
Hayat kendini tekrar ederken, biz hayatta kalanlar yıpranırken dünya hep yeniden başlar.
O gözlerde istenmemenin saklı olduğunu anladım. Nicedir adını koyamadığım şey buymuş meğer. Beni artık istemediğini anlıyor ama bunu bilmek istemiyormuşum.
Sanki bir bedenin sağ eli, sağ ayağıymışım da, o beden yok olduğunda ben garip bir biçimde canlı kalmışım. Ait olduğum bedeni arıyorum sürekli."
Gidenler yüzünden değil be, bir türlü gitmeyenler yüzünden yaşlandık hepimiz...
Reklam