Çok uzun zaman derin bir sessizliğe gömülünce, oradan pek de bir şey sağ çıkmıyor.
Uzun uzun düşündüm aslında, “beni seviyor muydu?” diye… Hiçbir sonuca varamadım.
Ve artık düşünmeyi bıraktım.
Yıllardır uzun uzun yürüdüğüm yollar…
“Bu o mu?” diye baktığım yüzler…
Tınısından tanıdığım sesini kaç insanda aradım, bilmiyorum.
Biliyor musun, senin adına çok seviniyorum;
Bu kadar güzel sevildiğin için.
Kendi adıma da seviniyorum,
Çünkü ilk defa biri beni kozamdan çıkardı.
İlk defa birine yazdım, aradım, kıskandım, sahiplendim.
Seni ne güzel sevdim efendim;
İnce, zarif ve letafetle.
Biliyorum, sen öğrenmesen
Bu sevgi benimle mezara gidecek,
Mahşerde dirilecekti.
Ah gönlümün yarası…
O gün, o tatilde güldün
Ve anladım ki
Benim yolum başka, senin yolun başka, yönümüz ayrı.
Sana veda etmiyorum;
Veda unutmaktır.
Ben seni yâd ediyorum
Gönlümde, temiz, asil
Ve yaşanmaya değer hâliyle.