Bir ezan vakti düştün gönlüme, bilmem hangi duanın iziyle.
Adını andım gecelerde, secdelerin sessiz diliyle.
Ne kadar uzak görünsen de gözlerime
Seni Rabbime emanet ettim kalbimin en derinlerinde.
Dediler ki ayrılık zordur; dedim, kaderden öte ne var?
Her yazılan yaşanır elbet, her gecenin bir sabahı var.
Ben seni değil,sendeki nuru sevdim.
Belki de bu yüzden ayrılıkta bile şükretmeyi bildim.
Eğer nasipse gelir yolun, dağlar araya girse de.
Değilse bin kez karşılaşsak, buluşamayız aynı yerde.
Ben beklemeyi öğrendim ilahi takdir karşısında.
Çünkü en güzel kavuşmalar,sabrın tam kıyısında.