Koca bir yalnızlık okyanusunda
çabaladıkça derine çöküyorum.
Tanıdık bir yüz arıyorum
tanınmış yüzsüzler içinde.
Beni tanıyan, bana tanık olan
tek ve yegâne sen…
Bu derin bir serzeniştir,
duymuyor musun?
Hissetmiyor musun?
Kanayan tarafım umudum
en derin umutsuzluğum.
Derin sularına hiç mi
bir imkân ışığı düşmüyor?
Benli aynalarına yansımıyor mu hüznüm?
Söylesene ey sevgili,
araya ölüm mü girdi?
Nedir bu habersizliğin…🍂