Kırgın mıyım sana, yoksa umuda mı,
Tükenmiş bir kalbin solan duâsına mı?
Bir hastalık gibi sardı içimi,
Bu dert...
İnanmak istedim, olmadı.
Dalından düşen yaprak misali,
Rengim soldu, yüreğim yandı.
Senden sonra ben, yorgun bir can,
Yatağa mahkûm, ömrü viran.
Bir bavul alsam,
Acımı, umudumu içine salsam.
Sessizce yollara düşsem yine,
Belki varırım senin izine.
Vadiler aşsam, çöller geçsem,
Adını her nefeste içimden seçsem.
Takatim yok, dizlerim yorgun,
Sensiz bu dünya bana zindan.
Ah, ne olurdu senin toprağında,
Uyusam sessizce, kendi duamda.
Mahşer gelene dek kalsam öyle,
Ey sevgili, sonsuz özleminle…