Taylor Jenkins Reid'in kitapları her zaman için bir şekilde beni reading slump'tan kurtardı. Reid'in kalemini ve kitaplarını çok seviyorum. Daha önce hiç inceleme yapmadım ama bu kitap için bir şeyler yazmazsam olmazdı. Hatta aynı Daisy Jones'ta olduğu gibi bu kitabın dizi ya da filmi yapılmalı, o maçları kendi gözlerimle görmeliyim.
Kitap beni bir anda öyle içine çekti, öyle hızlı bitti ki anlamadım bile. Buradan sonrası spoiler olacak ama spoiler vermeden söyleyeyim kesinlikle okumayı düşünüyorsanız okumalısınız.
Öncelikle Javier için çok üzgünüm ama o kısma geldiğimde finali göremeyeceğini anlamıştım. O yüzden Javier'in olduğu son sayfaları okumak ayrı üzücüydü. Carrie'nin kazanmasını çok istiyordum. Rekoru tekrar almasını çok istiyordum, sanki ben kazanacakmışım gibi heyecanlıydım ama olmadı. Aslında gayet hoş bir karar bile olmuş diyebilirim. Kitabın sonuna kadar 'kazanması çok bariz ama yazar ters köşe yapıp kaybettirebilir' ikilemi içerisindeydim. Ne yazık ki sonunda kaybetti ama Chan'in koçu olması asla beklediğim bir şey değildi. Son kısmın çok hızlı bittiğini düşünüyorum. Çünkü kaybettikten sonra ne olduğunu, nasıl koç olmaya hatta Chan'in koçu olmaya karar verdiğini ve Bowe ile arasında olanları biraz daha okuyabilirdik. Onun dışında Carrie ve Javier'in ispanyolca konuşmaları çok yerinde ve tatlıydı bence. Kesinlikle okumaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bu yıl okuduğum en iyi kitaplardandı kesinlikle.