Hediye Gamze İrez
@Misskosif
Umay ‘ın annesi
Umişten ve işten kalan enerjimle kitap okumaya çalışıyorum
176 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Kızgınım, başı sonu olmayan bir kızgınlık. Geçmişteki bir buzul çağından kaynaklanan ve şimdiki buzul çağına yönelen bir kızgınlık... Çünkü dünya madem sona erecek(herkes de söylüyor bunu, müminler, batıl inanç sahipleri, bilginler, peygamberler söylüyor, günün birinde sona erecek diyor) neden o vakit kendisi dönüşüme son vermeden, infilak etmeden ya da kıyamet kopmadan önce olmasındı bu? Neden bu kuşak, ahlaksal bir davranışın üstesinden gelerek her şeye kendi eliyle bir son vermesindi? Ermişlerin sonu, verimsiz verimlilerin, gerçekten sevenlerin sonu. Böyle bir şeye karşı söylenecek bir şey olmazdı belki.
Reklam
Görebilmek, işitebilmek, bunlar hak ettiğim şeyler değil benim ; ama duygularım, bunları gerçekten hak ediyorum, ak kıyılar üzerindeki bu balıkçılları, bu gece gezginlerini, gönlümü şoselere doğru çeken bu göçebeleri.
Çeşitli reflekslerden ve iyi eğitilmiş bir istem çıkınından oluşan ben, tarih süprüntüsüyle, dürtü ve içgüdülerin süprüntüsüyle beslenen ben, bir ayağı vahşi topraklarda, bir ayağı başı sonu görülmeyen, uygarlığın ana yolunda olan ben. Her türlü malzemeden bir karışım, keçeleşmiş, çözülüp dağıtılmaz, ama yine de kafasına arkadan indirilecek bir darbeyle yokedilebilecek olan ben, içine nüfuz edilmeyen, suskunluktan oluşan susturulmuş olan ben...
Otuz yaşta şaşırıp kalıyor,şimdiye dek dostları olup olmadığını, şimdiye dek sevilip sevilmediğini bilemiyor. Çakan bir şimşek bütün bağlılıkları, bütün durumları ve ayrılıkları aydınlatıyor, aldatıldığını ve ihanete uğradığını hissediyor.
Otuzuna basmış biri için genç denilir hala. Ama böyle biri, kendisinde herhangi bir değişiklik algılamamasına karşın, bu konuda kararsızlığa düşer; kendisini genç diye göstermeye bundan böyle hakkı olmadığını sanır. Bir sabah da uyanır, sonradan unutacağı bir gün uyanır ve ansızın, üzerinde güneşin hoyrat ışınları, yeni başlayan gün için her türlü silah ve cesareti elinden alınmış, yatakta yatıyor bulur kendini, bir türlü doğrulup kalkamaz. Işıktan korunmak için gözlerini kapayınca gerilere düşmeye başlar ve yaşanmış her an ile birlikte bir baygınlıktan içeri doğru sürüklenir. Düşer, boyuna düşer aşağılara, oysa çığlığı sese dönüşemez (çığlık gücü bile alınmıştır elinden, her şey elinden alınmıştır!) ve düşer dipsiz derinlere...
Reklam