Hediye Gamze İrez

Hediye Gamze İrez
@Misskosif
Umay ‘ın annesi Umişten ve işten kalan enerjimle kitap okumaya çalışıyorum
Tenhaydı düşlerim, geceydi, çıkıp geldim işte Su ve ateş, bir de gülünç yalnızlığım var sana Getirebildiğim, kokularını yitirmişti çünkü güller
Şiir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ve bir unutuşa nasıl sığıyor her şey Benimse kalbim tökezliyor
Şiir
Ayrılıkların bir rengi vardır, susuşların Bekleyişlerin, yalnızlıkların da öyle Şehrin görüntüsü unutmanın rengine benzer İstasyonlarsa özleme dönüktür nedense Ve bir köşesinde mutlaka taşra kokusu Kokunun rengi nasıl yayılır bilirsin Güllerden, fesleğenlerden ve acılardan
Şiir
Meğer ne çok biriktirmişim Unutmam gereken şeyleri Duruşunu, şehla sesini mesela Yatağımda kalan sıcaklığını Yastıkta başının bıraktığı çukuru En çok da bir yolculuğa çıkarken Dönüp dönüp sanlışını Zaman bir su gibi hareleniyor yine Rivayetti ne zaman sahi oldu.
Şiir
Yarınki gecenin uçurumundaysan Bir infaz olarak karşındadır ay Düne dön, düne ve yitirdiklerine Dağı yitirmişsen dağa, sesini Yitirmişsen sesine dön , ki artık Ay bir veda ünlemidir kapında Ah çocuk, ay büyüdü ve sen hep Geç kaldın, zaman söğüt yaprağı Gibi hışırdayıp dururken sularda Islığın yetmiyor gümüşü ve ayı Denize düşürerek parlatmaya Ay üşüyor, ay üşüyor bu yalnızlıkta
Şiir