Mistik
@Mistikk
I don't care
Şu anda okuduğu kitaplar
Veronika, hayatın durağanlığından sıkılmış çözümü yaşamına son vermekte bulmuştur. Ancak işler kendi planladığı gibi gitmemiş, kalbinde büyük bir hasarla hayatta kalmıştır.
Bir hafta içerisinde öleceği söylenmiş ve bu durum Veronika'yı ruhunu, isteklerini tekrar gözden geçirmeye itmiştir. Bundan sonra kahramanımızın psikolojik süreci başlar.
Olumsuz bir eleştiri yapacak olursam kitaptaki her karakterin yaşadıklarının ayrı bölümlerde anlatılmış olmasını sevmedim. O yaşantıların kitaba yedirilerek okuyucuya aktarılması daha iyi olabilirdi çünkü bu şekilde ana konu olan Veronika'nın intihar süreci arka planda kaldı.
İkinci eleştirim ise Veronika'nın psikolojisinin daha fazla yansıtılmasını isterdim.(sanırım bu isteğimdeki büyük etken bu kitaptan önce Stefan Zweig-Korku kitabını okumuş olmam. Oradaki kahramanın psikolojik tahlili çok iyi yapılmıştı. Burada da o şekilde olmasını isterdim.Tabi her yazarın üslubu farklı olduğundan karşılaştırma yapmak tam anlamıyla doğru olmaz. )
Onu intihara sürükleyen sebepleri, karakterin düşüncelerini, intihar başarılı olmayınca hissettiklerini daha sonrasında gelişen ölüm korkusunu daha detaylı işlenmesini isterdim.
Son eleştirim ise çeviriyle alakalı olacak. Çeviri genel olarak iyi ama kitabın başından sonuna kadar çeviriyi yapan kişi "gereksinim" kelimesini kullanmakta ısrar etmiş. Örnek cümle "Sana gereksinmem var." Yani bu kadar zorlamanın bir anlamı var mıydı bilemiyorum. Ne amaçla ısrar ettiğini tahmin edebiliyorum ama bu kelime yakışmadı işte. "İhtiyaç" olarak çevirmemek için çok uğraşmış ve kitabın sonuna kadar gözümü tırmaladı durum.
Kitap akıcı ve konusu farklı olduğu için daha fazla dikkat kesilerek okudum. Genel olarak sevdim. Okumayı düşünen kişilere tavsiye ederim güzel bir deneyim
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
... kırılgan yaşamlarımızın her ânında başımıza gelebilecek beklenmedik olayları düşünecek olursak, her yeni gün bir mucizedir.
Normallik fikir birliğinden başka bir şey değildir. Yani, çoğunluk bir şeyin doğru olduğunu düşünür, dolayısıyla o şey doğru -normal- olur.