“Bir ben mi göremiyorum dünyada diğer insanların gördüklerini?
Yoksa onların göremediklerini gördüğüm için mi bu kadar anlamsız geliyor her şey? Bir anlam arayışı mı yoksa bu kadar anlamsız oluşu mu beni bu hayattan soğutan?
Ölmek çözüm mü, yoksa tutunmalı mı sıkı sıkı hayata, her şeye rağmen?
…Kız bu konuşmayı yaparken karşı tarafın ne kadar nazik ve dikkatli davrandığını anlamasına rağmen, ona karşılık olarak bir kere gülümsemez bile. Çünkü, o gülümsemeyi bile yanlış anlamasından çekinir…
Teşekkür anlamındaki gülümsemenin ardından kendine pay çıkaran, ‘benden hoşlanıyor, bana vuruldu’… gibi kirli düşüncelerine alet eden ahlaksız insanları o kadar çok görmüştü ki…artık içinden gelen güler yüzlü olma güdüsünü bile kaybetmişti…
Kendi çapımda yazdığım kısa düşüncelerimden bir parça.
Aynı düşüncede ve davranışta olan ne kadar insan var? Ya da var mı? Bu davranış normal mi?