Mîzgin

Ben kendimi seviyorum. İnsanların sözleriyle şekil almıyorum mesela... Bugün seni seven yarın sövmeye kalkar... Bu bilgiye vakıfım mesela. İnsanlar sanki benimle mi var oldu? Ben onlarla mı var oldum? Ben hiçbir kötü düşünceye esir değilim... Hayır. Bugün kimsenin olumsuz bir sözüyle hüzünlü bir müzik dinleyip ağlamayacağım. Ağlarsam da rahatlamak için... Gamsız değilim. Sadece Allah'a güveniyorum. Allah'ın sadece vermediklerine değil, verdiklerini de görüp şükretmeyi biliyorum...
Reklam
Artık stres olma. Artık kendi kalbini kendin kırma. Mesela kalbini kıran insanlara bu kadar derin anlamlar yükleme... Allah'ın imtihan olarak gönderdiği olumsuz insanlarla uğraşan, Allah'ın nasip edeceği hayırlı insanları göremez, ulaşamaz hale gelir...
Bazı eksikler vardır, adı konmaz ama hissedilir. İnsan her zamanki gibi devam eder hayatına; güler, konuşur, yürür gider. Ama içinde sessiz kalan şeyler olur bazen. Kimseye anlatmadan taşınan duygular daha ağır gelir derler. Belki doğrudur. Çünkü bazı şeyler ne kadar sessizse o kadar derindir. Zaman geçer, insan alışır sanırlar. Oysa sadece susmayı öğrenir. İçinde kalanları büyütmeden, kimseye belli etmeden yaşamayı öğrenir.
Neyin peşinden koşarsan o senden uzaklaşır. Elde etmenin sırrı müstağni kalmakta. Saygı görmüyorsan uzaklaş, sevilmiyorsan sevme, değer görmediğin yerde durma. Hayat kocaman bir alışveriş. Ne alırsan onu ver, verip alamadıklarının peşine düşme. Akışta kal, Allah'a güven.