Kitap, Nurhan Hanım tarafından 1999 depreminde kaybettiği kardeşi Aslı için yazılmış. Deprem anını, sonrasını öyle içten anlatmış ki kendim yaşamış gibiydim kitabı okurken. Nurhan Hanım'ın kardeşine olan sevgisini gözlerim dolu dolu okudum hep.
Kitap hakkında başka yorumum yok tabiki. Fakat günümüzde hala aynı şeylerin yaşandığını okudukça daha çok canım yandı.
Yazarın yaşadıklarını okurken empati bile kurmaya çekindim. Ödüm koştu ay ıları benim başıma gelir diye. Ama maalesef o zamanlar Nurhan Hanım'ın başına gelmiş, günümüzde binlerce insan yine ihmaller yüzünden depremde vefat etmiş. Sorumlular hala hak ettinleri cezaları almamışlar. Ve maalesef öyle görünüyor ki ileride de başımıza gelecek olaylar bunlar.
Dilerim artık birilerinin hataları yüzünden, ceplerini doldurmakta başka bir şey düşünmeden insanların canlarını hiçe sayan müteahhitler yüzünden kimsenin canı acımaz. Hatalı, suçlu olan her kimse de bir an önce layığını bulur.
Son olarak, Aslı Sen hep 19 yaşında kalmış olsan da ben seni hiç tanımamış olsam da hiç unutmayacağım.
Depremde kayıpları olan, canı acıyan herkese sabırlar diliyorum. Kaybettiklerimizin mekanları cennet olsun.