Melda
@Mldauca
Kendi kendine, misina koptu, balık deryada yitip gitti, bir daha ele geçmez diyordu.
Sayfa 100
Mesude'nin o incecik, zarif, hayal gibi görüntüsüyle yaseminlere elini uzatışına bakmış ve demişti ki "Çiçeğe dokunuşu çiçekten güzel."
Sayfa 100
Kendisini kayığın dibinde havasızlıktan çırpına çırpına, kuyruğunu çarpa çarpa can veren balıklara benzetiyordu. İnsanı boğan o su canlıyı yaşatıyor, kendisini yaşatan hava o canlıyı boğuyordu. Anlaşılmaz bir şeydi bu. Başkalarına mutluluk getiren çocuk, onlara felaket getirmişti. Deniz, ana karnında aylarca suyun içinde kalmıştı, niye o zaman boğulmamıştı? Sonra niye suda boğulmuştu?
Sayfa 97
Mustafa'nın böyle bir huyu vardı, başına bir bela gelince ve onu çözme imkanı olmayınca karşı koyamayacağı bir uyku basardı.
Sayfa 80
Köy uyuyordu, uyurken kimseden zarar gelmezdi ama uyanıkken insanların şeytandan bir farkı yoktu.
Sayfa 76