Zenginler, yoksulların kötü talihlerinden yüksek sesle yakınmalarından hiç hoşlanmazlar. Bu onlara arsızlık, yüzsüzlük gibi rahatsız edici gelir. Yoksulluk elbette rahatsız edicidir. Yoksulun inlemesi, zenginin keyfini kaçırır. Nedendir dersin? Vicdanları rahatsız olduğu için mi keyifleri kaçıyor?
Bugün çok kederliyim. Biri sana el açacak, "Bir ekmek parası!" diyecek ve sen onu kuru bir "Allah versin," ile savuşturacaksın. Ne üzücü bir durum! Dilenciliği meslek haline getiren adam yüzünden belli olur anacığım. Yüzünün ar damarı çatlamıştır; iniltileri, yalvarmaları yapmacıktır. Kene gibi yapışır, bırakmaz. Bazıları da vardır ki elini uzatmaya utanır. "Allah rızası için..." deyişi insanın yüreğine işler.
Bazen bana tuhaf haller oluyor. Yanımda insan olmasını istemiyorum. Yalnız kalmaktan ve saatlerce eski anıların kucağında dalıp gitmekten hoşlanıyorum. Böyle anlar gittikçe sıklaşmaya başladı.
Nereye baksam bana eski bir anımı hatırlatıyor. Bunlar daha çok çocukluğumda yaşadığım altın yıllara ait anılar.