Dünyada büyük olan ve insanı hükmü altına alan, tabii ancak oydu, onun yanında her şey yapay, öznel, görece kalıyordu. Bunlar yalnızca boş şeyler değil, vahşi, doğal olmayan, doğanın zorlaması olarak kalıyordu; ne kadar dayanılmaz bir ateş olursa olsun acıları, ıstırapları tadını ve mutluluğunu o kadar artırıyor, işkencesi bile mutluluk oluyordu, öldürerek, dehşet vererek yakan, zevki ne kadar ani olursa o kadar insanın dayanma gücünün ötesinde can yakan bir ateş, "İşte aşk!" diyordu inleyerek.