Mkst
@Mmkst
20 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Aşermek...
Bazen çok uzun zamandır yemediğim bir yemeği özler gibi, kelimeler özlüyorum. İnsanın canı kelime çeker mi hiç ? Canım kelime çekiyor efendim...
Ayraç....
Bazı günler bir ayraç olmak isterdim, bir kitap ayracı...
Yağmurlu karanlık bir sonbahar gününde bazen bir kahve molası için ele alınan, bazen okunan cümleyi iliklerine kadar sindirmek için insanın başını geriye atıp derin bir nefes almak istediği anlarda eline aldığı ayraç...bazen en sevdiği müzik radyoda çıkınca kulak kesilmek için kitabın arasına bıraktığı ayraç... En sevdiğin kitabın içinde kaybolan, insana bazen nerede kaldığını hatırlatan bir ayraç...
Kırık Baget...
Elimde küçük bir çubuk, tam hatırlamasam da iki çatal boyunda sanırım, çok kalın da değil çok ince de ama düz, hem de dümdüz ve pürüzsüz... Neredeyse yarım saattir toprağı bununla kazıyorum. Kazımak da diyemeyiz aslında, eşeliyorum demek daha doğru olacak. Boğazımda bir düğüm hani böyle yanağıma sinek konsa hatta konmasa yanımdan uçarken kanadı yanağıma değse saatlerce ağlacayağım. O denli, o derece doluyum. Kimse ne ortalıktan kaybolduğumdan haberdar ne de bu halimden. Uzaktan kahkahalarını, şakalaşmalarını duyuyorum. Tabaklara değen çatal sesleriyle, bardaklarda dolaşan kaşık sesleri birbirine karışıyor. Ben toprağa daha da bir hınçla saplıyorum çubuğumu. Yetmedi... Kaç gündür baget gibi kullandığım her gün bir kere mutlaka bıçakla sıyırıp daha pürüzsüz daha düz hale getirdiğim çubuğu tek hamleyle kırdım. Sonra da dereye koşup elbiselerim üzerimde bir hışımla suya attım kendimi. Kendime zarar vererek herkesten intikam alacaktım. Sudan çıktığım vakit tir tir titriyordum. Hemen dere kenarındaki söğüt ağacına sırtımı dayadım. Bir iki saat sonra batacak güneşin beni kucaklamasına, ısıtmasına , kurutmasına izin verdim. Dizlerimi karnıma çekip başımı dizlerimin arasında alıp dakikalarca ağladım. Yanağımdan akan gözyaşların, burnumun akıntısına karışmasına aldırmadan, o tuzlu suyun yanaklarımı yakmasına izin vererek, yaşattığı şiddetli kaşıntı hissini bile duymazdan gelerek ağladım ... Bazı şeylere dayanabiliyor olmama da kızgındım...
TUZLUK...
Karşımda bağdaş kurdu, ellerimi ellerinin arasına aldı. Avuçları ateş gibiydi. Benimkine nazaran daha kuru ama daha samimiydi elleri. Bakışlarını bakışlarıma dikti, boğazını temizledi. Aramızda dört parmak mesafe ya var ya yoktu. Dizleri dizlerime değiyor, odada çıt yoktu. Sadece sobadan gelen ara sıra patlayan odun parçalarının sesi vardı. Derken söze başladı : "Aslında dedi. Aslında öyle bilmenizi isterim ki efendim, bir pazar sabahı maaaile kahvaltı sofrasında siz çıkageldiniz, bu ziyaretiniz ne maksatlaydı ya da neyin tezahuruydu bilemiyorum. Fakat geçip karşı çaprazıma oturmuştunuz ki ben daha o olay mevcut bulmamışken sizin orada olduğunuzdan bile bihaberdim. Ben masanın öbür ucunda duran ama size yakın olan tuzluğa bakarken ve sizden habersiz haldeyken sizin tek kelime etmeden tuzluğu bana uzatmanız hayatımın dönüm noktasıydı. Zira biri beni ilk defa benden habersiz takip edip mucibimi sözsüz hareketsiz hissediyor ve icabet ediyordu. Bu kaçıncı sene-i devriyesi bilmiyorum, açıkçası çok da mühim olduğununa kanaat getirmiyorum fakat illaki cebirsel bir ifade gerekiyorsa yirmi üç diyebilirim. Değilse de hem temenni hem de hiç hissedilmemiş gibi düşünelim. Pardon ne diyordum efendim, mevzuyu dağıttım sanırım affedin lütfen şimdi toparlıyorum.Evet evet hatırladım, Bu kaçıncı sene-i devriyesi bilmiyorum diyordum. Bu kaçıncı sene-i devriyesi bilmiyorum ama ben şimdiye kadar sizden daha bir kere olsun tuzluk istemedim. Kim ne derse desin bence, eş olmak, meftun olmak, hemhal olmak, yoldaş ve arkadaş ve sırdaş olmak ve anlatmadan, sormadan, tek kelam etmeden sadece ihtiyaçlarını değil hissiyatını da fark edebilmek budur, yani tuzluk istememektir."
Ardından tek kelime etmeden elimi bırakıp usulca kalkıp gitti.Ben daha devamı gelecek sanıyorken bu kelam daha sürecek