Mansura
@Mnsragh
Külək göllərində üzən zəncirotu təkrarlayacaq məni.
Şu anda okuduğu kitap
Vulkanların paradoksu ondan ibarət idi ki, onlar dağıntı simvolu olmaqla yanaşı, həm də həyat simvolları idilər. Lava torpağa yayılıb soyuduqdan sonra zamanla torpağa qarışıb onu minerallarla zəngin məhsuldar torpağa çevirir.
O qara dəlik olmadığını qərarlaşdırdı. O vulkan idi. Və eynilə vulkan kimi özündən qaça bilməzdi. Yerində dayanıb lava ilə örtdüyü torpağın zənginləşməsini gözləməli idi. Sonra isə öz içində meşə sala bilərdi.
Reklam
Baş götürüb qaçmaq istədiyin yerin can atdığın yerlə eyni olmasını aşkar etmək çox qəribə idi. Səni zindana salan yerin özü deyil, perspektivdir.
Ona sempatik ve sevimli görünmek zorunda
olmadığını öğret. Ona herkesin sevgisine ve
begenisine ihtiyacı olmadığını göster. Ona yalnızca sevilen ve sevilmeyen bir nesne olmadığını, aynı zamanda seven ve ya sevmeyen bir özne olduğunu öğret.
Pek çok kız onları inciten kişilerin duygularını düşünerek haraket ediyor. Sevilmeye odaklanmanın feci sorunu bunlar. Sevilmek, beyenilmek için şekilden şekile giren ve doğru dürüst nefes bile alamayan kadınlarla dolu bir dünyada yaşıyoruz.
Ne yapman gerektiği konusunda herkesin bir fikri olacaktır. Ama önemli olan senin ne istediğin, başkalarının istemen gerektiğini düşündükleri değil.
Reklam