Mnyr
@Mnyr
Üslubun kimliğindir .
Şu anda okuduğu kitap
Ebu Cehil bir gün avucuna taş parçalarını saklayıp Peygamber Efendimiz’e (s.a.v):
“Eğer gerçekten peygambersen, avucumdakilerin ne olduğunu söyle” dedi.
Cevap, Allah’ın Rasûlü Sâllallahu Aleyhi Vesellem’den bir soru ile gelir:
“Ben mi avucundakilerin ne olduğunu söyleyeyim, yoksa onlar mı benim kim olduğumu söylesinler?”
Taşlar vecde gelir, daveti duyunca haykırırlar aşk ile:
“La İlâhe İllallâh Muhammedün Rasûlullah.”
Cehâletin babasının avucu adeta yangın yeridir ama kalbi taş kesilmiş nasipsizin! Avucundaki taşları öfke ile yere çarpar, yine de imân etmez.
Ârifler derler ki:
“Taşlar o anda zikretmeye başlamadı, onlar her dâim o zikir ile meşgûldüler. Allah o an kulağından perdeyi kaldırdı da Ebu Cehil işitmeye başladı.
Ağaçların zikrini duysaydı, insan kalbi dayanamaz patlardı demişti bir gün bir kalp sahibi. Duymak, kalbi olanların işi demek ki.
Kulağı olanlar işittim zannediyor sadece…”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
• Aç avucuna bak bakalım ne göreceksin?
Herhalde ya avucunda bir şey olduğunu göreceksin ya da olmadığını.
Her iki halde de avucunu göremeyeceğin kesin!
Niçin acaba?
Evet, düşün bakalım, niçin, avucundakilerinin varlığı veya yokluğu sana bizatihi avucunu unutturuyor?
• Oysa can vermek gerek kelimelere. Onları hep manasıyla birlikte görmek. Fakat her defasında şeyleri mefhumuyla, kelimeleri manasıyla. Hep birlikte. Birlik içinde görmek ve göstermek gerek. Kelimeler vasıtasıyla canlanmak ve canlandırmak gerek. Ten kadar câna da ihtimam etmek gerek.
° Dücane Cündioğlu / Ölümün Dört Rengi °
''Aradığın şey o kitaplarda değil. Aradığın şeyi okuyarak bulamazsın. Sende eksik olan şeyi gözlerinle tamamlayamazsın. Aradığın şeyi yüreğinle bulacaksın.
Dünyadaki tüm kitaplar, tüm hesaplar, akıl oyunları sayfalarca laflar sevginin yerini tutmaz. Okuyarak öğreneceksin ama severek anlayacaksın.''
° Şems-i Tebrizi / Makalat °
• Nedir insanlığın başına gelen kötülük, hadi biraz bunu düşünelim. Savaşlar mı? Zenginlik mi? Fakirlik mi? Bunlar listenin çok altında kalıyor. Esas kötülük insanın özünden uzaklaşması, kendi gerçekliğini kaybetmesi ama bunun farkında bile olmamasıdır. İnsanın kendi gerçekliği, en ham hali korkutucu da olsa tam bir gerçeklik olduğu için her tür kötülüğün karşısına çekilmiş bir settir.
• Dünyanın en zor şeyi nedir diye sorsanız, ben gerçekleri kabul etmek derim. Görmek? Görmekte bir şey yok, ama kabul etmek, içine sindirmek zordur.
