Çünkü bu genci(hazineyi) bilesin, bil ki, sen!
Hükmüne küllî tutarsın mülkü sen!
Ola şarktan garba hükmün Hak ile,
Kande sen olsan seninle Hak bile (beraber)
Yeryüzü, gök altı bir evdir tamam,
Ol sana küllî ola, mülk-ü makam.
Belki yer ve gök sana hep bir ola,
Ol ıraktan baktığın yakın gele
Her ne istersen bulasın sende sen,
Bilesin kim, şah sen, hem bende sen,
Beylik-ü kulluk kamu yeksan ola,
Ne ırak yakın, ne in-ü-ân ola.
Cümle varlık sarf ola ol birliğe,
Kamu ölmek devşirile dirliğe,
Kalmaya hiç ön ve son ve kil-ü-kal,
Pes ola ol dem bize mutlak visal.
Orta yerden siline sen ve ben,
Ol denizde garka varsın can-ü-ten.
Âşık-ü-mâşuk çün bir harf ola,
Girû kendi mânisinde sarf ola.
Mahvola bu-harf-ü-savt-ü-can-ü-söz,
Niteliksiz görüne ol bi niyaz.
Kendûyu kendü göre, kendü bile,
Bakisin eydemezem, gelmez dile.
Söz tükendi, bunda diller oldu mat,
Garka vardı cism-ü-can-ü-akl-ü-zat.
Kaldı ol hayy-ü-kadîm-i lemyezel,
Hem ebeddir ol hakikat, hem ezel.
Aşk ânındır, âşık oldur, maşuk ol,
Âhir andan varır âna cümle yol.