Yazmıyorum yazgım üzerine kara hiçbir cümle. İçtiğim sigara, soluduğum zehir, yüzümde çocukların ellerinden kalma çizikler. Düşmek kalkmak bir döngüymüş itilmedikçe. Insan son kullanma tarihi olan bir canlı. Vefa ateşli hastalık geçiren bir çocuğun ateşi süresince. Yüzümde kızgın bir yağdan kalan lekeler ve kalbimde nefes almayan koca bir delik. Insan ne yaparsa kendine yapar diyen çeyrek bir bilge söyledi bunları bana. En çok dayandığın duvarlar yıkılınca öldürürmüş enkaz. Ellerinde gül kokusu, burnunda gözlük izleri; fısıldayan cümlelerle kendini yutan bir çocuk da büyürmüş bu çorak topraklarda. Gördüğüm güneş yediğim zemheri, soluduğum zehir. Düşmek kalkmak bir döngü itilmedikçe.
Yazan (me)