Ne kanlar döküldü eski zamanlarda,
Kanunlar yumuşatmadan önce insanları!
Ne korkunç cinayetler işlendi bugüne dek!
Ama eskiden, beyni beyni paralanınca
İnsan ölür gider, her şey bitermiş.
Şimdi ölenler diriliyor:
Kafalarında yirmi bıçak yarasıyla kalkıp
İskemlemizi alıyorlar altımızdan.
Görülmemiş insan öldürmenin bu türlüsü
Kendini boşuna harcamış oluyor insan,
Dilediğine erer de sevinç duymazsa.
Yıktığın hayat kendininki olsun daha iyi,
Yıkmakla kazandığın şey kuşkulu bir mutluluksa.
Gökler kızmış insanoğlunun ettiklerine,
Yıkacaklar neredeyse kanlı dünyasını.
Saate bakarsan gündüz şimdi:
Ama karanlığa bürünmüş göğün lambası.
Ya gecenin zaferi bu,
Ya da gün utanıyor doğmaktan.
Karanlıklar sarmış dünyamızın yüzünü
Diri aydınlıklar öpecekken.