Sena

Düşünceleri pek dağınıktı. Hem şu dakikada, herhangi bir şey üzerine düşünmek ona çok zor geliyordu. Şimdi büsbütün kendinden geçmeyi, her şeyi unutmayı, sonra uyanarak, yeni bir hayata başlamayı istiyordu.
Zaten insanlar mutsuz olmadıkça başkalarının mutsuzluğunu anlamıyor. Mutsuz bir insanın hassasiyeti çok daha kuvvetli oluyor. Fyodor DostoyevskiFyodor Dostoyevski
Ah, sevgili ve insafsız yürekler...
Biz burada sırası gelince, vicdanımızın sesini boğar, özgürlüğümüzü, rahatımızı, hatta vicdanımızı, her şeyimizi, her şeyimizi pazara çıkarırız! Sevdiğimiz varsın mutlu olsun da, ne çıkar, varsın hayatımız mahvolsun!..
Sayfa 58
Sonunda bir dolabı ya da bir sandığı andıran bu sarı odada bunaldı, boğulur gibi oldu. Bakışları, düşünceleri bir genişlik arıyordu.