Və bu gün bir daha ( bilirəm neçənci dəfədi ) kimliyindən asılı olmayaraq heç kimə qarşı yaxşı olmamalı olduğumu özümə xatırladıram. Artıq yaxşılıq insanı hörmətdən salırmış.
İçimdə bir boşluq var, danışsamda, gülsəmdə, gəzsəmdə , başımın ən qarışıq vaxtında belə o boşluğu hiss edirəm. Sanki heç vaxt keçməyəcəkmiş kimisindən(
