Düşündüğümüzü bilmediğimiz şeyleri düşündüğümüz için rüya gördüğümüze dair bir fikrim var... ve o şeyler rüyalarımızda gizlice dışarı çıkıyor. Belki de çok şişirilmiş lastikler gibiyiz. Havası kaçması gerekiyor. Rüyalarda böyle.
Yaralar. Canınızın yandığının işareti. İyileştiğinizin işareti.
Canım mı yanmıştı?
İyileşmiş miydim?
Belki de can acısı ile iyileşmenin arasında yaşıyorduk..
Son sınıf. Sonra hayat. Belki de işler böyle yürüyordu. Lise sadece gerçek romanın giriş bölümüydü. Herkes sizi kaleme alırken, mezun olduktan sonra kendinizi kaleme alıyordunuz.