Dijital dünyanın sunduğu gözetleme ve gözetlenme imkanları, tüketim kültürününde algoritmasını değiştirmiştir. Tüketim artık ihtiyaç sebebiyle değil; omaj, statü, kimlik gibi soyut gerekçeler sonucu olarak varlık kazanmaktadır. Gösteriş amaçlı tüketim paradigması, postmodern dünyanın davranış kalıpları ile uzlaşı içindedir. Geçmişte somut bir eylem olan tüketim, yeni dönemde beğenilme, görünürlük, fark edilmek, toplumsal statü gibi amaçlarla ortaya çıkar. Modern dünyada zamanın ve malın göstererek tüketimi artık bir saygınlık aracıdır. Bu durum zamanın ve malın boşa harcanmasına sebebiyet verir.
Alıntı