Morfomavi
@Morfomavi
2 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Güneş, Urfa’nın kızıl topraklarının üzerine veda ederken, Devindar Konağı’nın taş duvarları buz gibi bir sessizliğe bürünmüştü. Bu sessizlik, bir fırtınanın habercisiydi. Amed Devindar, gözlerini ufka dikmişti. Bakışları, adının hakkını verircesine "acımasız" ve tavizsizdi.
Onun için evlilik, aşkın değil; toprağın, törenin ve dökülmemesi gereken kanın bedeliydi. Berdel, iki hayatı birbirine düğümlerken, aslında iki ruhu da esir alıyordu. Amed, bu düğümü en sert yerinden atmaya kararlıydı.
"Gelecek olan kadın," diye geçirdi içinden, "Bu taş duvarlar arasında, sadece bir gölge olarak yaşayacak. Sözümün üstüne söz söylemeyecek, varlığıyla yokluğu bir olacak."
Ancak konağın kapısından içeri giren o genç kadın, Amed’in zihnindeki "sessiz gelin" portresine hiç benzemiyordu.
Bu, sadece bir evliliğin değil; iki çelik iradenin çarpışmasının başlangıcıydı. Amed Devindar, Urfa’nın ağası olabilirdi
ama karşısındaki kadın, o ağanın hükmünü kendi cesaretiyle sarsmaya niyetliydi.
Yeni kurguma beklerim1000Kitap
Katranın Kehribarı, katran kadar siyah bir hayatın içinde, kehribar kadar parlak bir aşkın izini sürme hikayesidir. Bir yanda kendi hükümranlığının sınırlarını keskin çizgilerle çizen sert bir adam; diğer yanda o aşılmaz sınırları sevgisinin zarafetiyle yerle bir eden bir kadın...
Sırlar birer birer döküldükçe, namlular soğuk sessizliği bozup silahlar patladıkça ve o gizemli "özel" dosyalar birer birer açıldıkça, geriye tek bir soru kalıyor:
Asıl kehribar; geçmişin kanlı ve tozlu sayfalarına hapsolmuş bir anı mı, yoksa şu an Karan'ın kollarında nefesi kesilen o kadının gözlerinden süzülen bir damla yaşta mı saklı?
Yeni başladığım kurgularıma beklerim1000Kitap
Katranın Kehribarı, katran kadar siyah bir hayatın içinde, kehribar kadar parlak bir aşkın izini sürme hikayesidir. Bir yanda kendi hükümranlığının sınırlarını keskin çizgilerle çizen sert bir adam; diğer yanda o aşılmaz sınırları sevgisinin zarafetiyle yerle bir eden bir kadın...
Sırlar birer birer döküldükçe, namlular soğuk sessizliği bozup silahlar patladıkça ve o gizemli "özel" dosyalar birer birer açıldıkça, geriye tek bir soru kalıyor:
Asıl kehribar; geçmişin kanlı ve tozlu sayfalarına hapsolmuş bir anı mı, yoksa şu an Karan'ın kollarında nefesi kesilen o kadının gözlerinden süzülen bir damla yaşta mı saklı?