Popülerliğin gürültüsünde insanın gerçek sesi kayboluyor. Çok takip edilen birinin hayatı artık kendisine değil, onu onaylayan kalabalığa aittir. Ben hayatın 'sergilenen' halini değil, sadece birkaç özel kişiyle paylaşılan ham halini seviyorum. Çünkü bir insanın hayatına üç-beş kişiden fazlası dahil olduğunda, sistem hata verir; samimiyet gider, yerine temsil başlar.
Buranın tapusu bende olsaydı, anahtarı ilk gelene teslim eder ve kendi cehennemime iltica ederdim. Hiç değilse orada kimin yandığı belli, kimin yaktığı belli.
Kapı önünde hazır durmalı valizin,
Menteşeler sessiz, yollar pürüzsüz olmalı.
Ya gecenin koynunda çıkmalı yola, ya sabahın ayazında;
Kimse duymadan, hiçbir gölge uyanmadan.
İlk ışıklar pencerelere vurduğunda,
Sana dair tek bir hatıra bile sızmamalı odaya.
Öyle bir gidiş olmalı ki bu;
Sanki bir masalmışsın da, son sayfan hiç yazılmamış gibi.