[Spoiler! Kiti doğum yaptıktan sonra.]
Evlendikten sonra onun için yeni ve bilinmeyen bir anlam kazanmış olan kadın dünyası şimdi zihninde öylesine yükselmişti ki, bu dünyayı hayaline sığdıramıyordu.
[Spoiler! Kiti'nin doğum yaptığı gün.]
Bildiği ve hissettiği tek şey, bu olanların, bundan bir yıl önce bir taşra kentindeki otelde, Nikolay ağabeyi ölüm döşeğindeyken olanlara benzediğiydi. Ama o acı bir şeydi, bu ise sevinçli. Ancak o acı da, bu sevinç de aynı şekilde hayatın tüm olağan koşullarının dışındaydı, her ikisi de bu olağan hayatın içinde sanki arasından daha yüksek bir şeyin görüldüğü bir yarıktı. Bu olan da aynı şekilde zor ve acı vericiydi, bu yüce şeyi izlerken insan ruhu aynı şekilde daha önce hiç anlamadığı ve aklının erişemediği bir yüksekliğe tırmanıyordu.
"Tanrım, merhamet et! Bağışla, yardım et!" Birden, beklenmedik bir anda dilinin ucuna gelen bu sözleri tekrarlayıp duruyordu. Ve inançsız bir insan olan Levin bu sözleri sadece ağzıyla tekrarlamıyordu. Şimdi, şu anda sadece kuşkularının değil, içinde var olduğunu bildiği, akıl yoluyla inanmanın olanaksız olduğu düşüncesi de Tanrı'ya seslenmesine hiç engel olmuyordu. Bunların hepsi şimdi toz gibi ruhundan uçup gitmişti. Şu anda ruhunun ve sevgisinin ellerinde olduğu varlığa değil de kime seslenecekti?