Kusurlu insanı severim,kusursuz olmaya çalışandan ise korkarım,çünkü;insan kusursuz olmaya çalıştıkça arkadaşına,sevdiğine,eşine dostuna yukarıdan bakmaya başlar daha da kötüsü kusursuz olduğuna inanmaya başladıkça,tanrı ile kendini mukayese eder ve nihayet olarak,tanrı artık onu evladı olarak görmez