İki tür hata var bu hayatta ; Affetmesi mümkün ve affetmesi imkansız . Mümkün ise zaten bir şekilde, fazla zorlamadan, yıpranmadan affedersin. İlerde pek kasılmaz, kendini yargılamazsın. Lakin birini bağışlamak büyüklüktür, kolaydır . Birini çok sevmiş olanlar bunu daha iyi bilirler bunu. Anca bu şekilde yürek rahata ve huzura kavuşur. İmkansızsa, tıpkı adınında üstünde olduğu gibi durum imkansızlaşmıştır. Bundan anlamayacak bir şey yok . Seni aşar . Bunu bilmene rağmen yinede olurda affetmeye kalkışırsan bilmelisin ki bu hayatta her şeyin bir BEDELİ vardır ! Senin bu durumda ödeyeceğin bedel ise kendine duyduğun saygıyı yitirmek .
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir şey var bu aralar bende, adını koyamadığım bir şeyler…Kırılmak desem kırılmaktan öte, parçalanmak gibi bir şey. Toplamaya çalıştıkça dağılıyorum . Bir şeyler var, halledemiyorum . Her şey üstüme geliyor sanki bu aralar.
Birde bakmışsın artık ben nerde yanlış yapıyorum diye düşünmüyorsun, içine aniden bir “O aslında hiç bir şeyi doğru yapmadı. ” farkındalığı düşmüş .Artık ona karşı güçlü bir zayıflığın yok Vasat seçilmektense hiç sevilmemekten yanasın. Çünkü artık kabullenmişsin; hiçlikle bir şekilde yaşandığını, hak etmeyen birine harcadığın zamanın israf olduğunu ..