Öğrenci, “kendisinden kaçmamanın” önemini kavradığında, dikkat dağınıklığının, uzaklarda titreme gibi zayıflığın bir işareti olduğunu algıladığında, düşünce yoğunlaşması için zaman ayırmayı öğrenecek, arkadaşları gibi zihinsel enerjisini tüketmeye bırakacaktır. İkindi vakti oturup on gazeteyi birden okumayacak, iskambil oyunlarıyla zamanını heba etmeyecek, beynini dumura uğratacak kadar çok şeyle ilgilenip de gereksiz tartışmalara girmeyecektir. Kendisinin efendisi olmayı bir onur meselesi yapacak ve diğerlerini sürükleyip götüren akıntıya kendisi de çaresizce kapılmayacaktır.