Akıllı telefon ekranındaki sürekli tuşlara dokunma ya da kaydırma hareketleri, şiddetli bir biçimde dünyayla kurulan ilişkiye etki eden neredeyse liturjik bir jesttir.Beni ilgilendirmeyen enformasyonlar hızlı bir biçimde kaydırılıp kenara atılır.Buna karşın hoșuma giden içerikler ise parmaklarla yakınlaştırılır. Bütün dünya kontrolümdedir. Dünya bütünüyle bana
göre düzenlenmek durumundadır. Bu șekilde akllı telefon kendine bağlılığı [Selbstbezogenheit) kuvvetlendirir. Tıklayarak dünyayı kendi ihtiyaçlarıma tabi klarım. Dünya bana tam
erişilebilirliğin dijital ışıltısı içinde görünür.
Devasa boyutlarda verileri hatıraların peșine düşmeden depoluyoruz. Öteki ile karşılaşmadan, friends ve followers biriktiriyoruz. Böylece enformasyonlar, sabitliği ve sürekliliği olmayan bir yașam biçimine evriliyor.