M.
@Mrmsy
35 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
İçimden, göğsümü parçalamak ve beynimi dağıtmak geliyor; insanların birbirleri için ne kadar az bir anlamları var. Ah! Sevgi, sevinç, yakınlık ve coşku kendi içimden gelmiyorsa bir başkası da bunları veremeyecektir bana; soğuk ve güçsüz bir halde karşımda duran birini, ben de mutlulukla dolup taşan yüreğimle mutlu edemem.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şimdi bu yürek ölü, içinden hiç bir coşku yükselmiyor artık, gözlerim kurudu ve insanı ferahlatan göz yaşlarıyla artık canlanmayan duyularım, korkuyla alnımın kırışmasına neden oluyor.
"Ey Tanrım! Sefaletimi görüyorsun ve ona bir son vereceksin.
Tanrım, bu mudur insanların yazgısı? Ya henüz akıl sahibi değilken ya da akıllarını yitirdikten sonra mı mutlu olacaklar ancak?
" Mutlu edemediğimiz insanların mutlu olduklarını görüyoruz ve buna dayanamıyoruz."