Çocuklarımızla konuşalım. Onların gözlerinin ta içine bakarak. Acele etmeden. Dinleyerek, anlayarak. Bu ülkede, ötekini yok ederek kendine varlık alanı açacağını düşünen herkesle konuşalım.
Onların gözünün içine bakarak. Yüzümüzün farkında olmalarını sağlayarak. Bak, ben de bir insanım. Bir yüzüm var, o yüzün anlattığı bir hikâyem var. Bir ruhum var, bak!
Kuru nasihat ve vaaz çocuklara sökmez.
Çocuklar birbirleriyle konuşarak,
çevrelerinde olup bitenleri gözleyerek, neyin doğru neyin yanlış olduğuna dair bir kanaat edinirler.