Almıla

Almıla
Öğrenci
Üniversite
20 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Arka planda ayarlanmaliydi her şey . Hüzünlü bir nakarat , Buruk bir kalp ve umutsuz bakışlar. Her şey eksiksizken akardı göz yaşları. Kimse bilmezdi ama , buydu doğanın kanunu. Her şey tamamsa başlasın şimdi eğlence . Patlasın flaşlar , uysun şarkının ritmine bedenler . Dökülen içeceğin sesi duyulsun dört bir yanda. Çığlıkların sessizliğine kulak dikilsin herkes. Bilmeyen kalmasın bu günün önemini . Görmeyen göze ihtiyaç yok bu şehirde . Duyanlar katilsinlar bir yandan . Kralın öldüğü bu coşkun mateme.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bilmiyorum hiç atmadı kalbim bir başkası için . Hiç teklemedi mesela korkunun pençesi dışında . Sevmek ne demek bilmedim . Lakin hayal ettiğimce temiz ve saf olmasını diliyorum. Belki ruh eşim ölmüştür , bilmiyorum . Eğer öyleyse şayet hiç bir duygunun uğramadığı bu diyarda daha fazla umut çiçeğine gerek yok demektir. Zaten kanlı ellerim , insafsızca kopardığım her bir umudun ardından . Bundan sonra Yeni bir renk bulaşmış elime ne çıkar .
Babalar hiç yük olur mu çocuklarının omuzlarına ? Olmazmış . Tabutunu taşırken farkettim niyeyse , o gün bile sen yükümü taşırmışsın gibi gelmişti bana.
İnsan hiç var olmamayı dilemiş miydi ?
Edebiyat-Düşünce
Çok mu istemişti insan uçmayı ? Hiç bir şeye ihtiyaç duymadan uçmak ya da süzülmek ... Bu özgürlük müdür bilmem ama çoğu zaman benim de arzuladığım olur bunu. Bu yüzden midir ki yüksekten atlar insanlar. Anlık da olsun özgürleşebilmek için . Sonrasında çakılacak betonun sertliğini hissedecek olmasına rağmen rüzgarın okşayışını hissetmek . Gülümsemek ; belki ölüme belki gök yüzüne ... Eğer öldürecek olsaydım bedenimi , bunu son kez özgürleşecek şekilde yapardım .