Almıla
@Mrsblue
Öğrenci
Üniversite
20 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
KafkaDüşünce
Bilemiyorum.
Yalnızca bir ağızdan çıkan bir mektupta, iki kişiyi anlatabilmek ve de bunu yalnızca mantıken de değil , duygusal olarak da başarmak bana kalırsa muazzam bir durum . Yetenek demiyorum , durum diyorum . Bana kalırsa kafkanın bu mektubu bir nevi kendini kanıtlama ve de mazur görülme çabasıdır. Her ne kadar kendisi en başından beri inkar da etse içinde bulunduğu durumdan dolayı çoğunlukla babasını -bir o kadar da kendini -suçlu görmekte . Bu yüzden bir sinir harbi esnasında ya da yorgun bir günün ardından kendinde bu suçlamayı yapabilecek gücü buldu . Sonrasında mektubu daktilodan geçirmeye çalışmasıysa bana başka bir şeyi düşündürdü . O da babasına bu mektubu vermeden önce defalarca okuyup da sonunda kendinde bunu ciddi bir şekilde yapacak cesareti bulamayışı oldu. Bu yüzden işin içine biraz da alaycılık katarak -her ne kadar bu kendisini çok alçakça hissetmesine sebebiyet verse de -işi romantize edip üstü kapalı bir şekilde babasına içini açtı ( bu her zaman böyleydi Kafka için, açık açık değil ancak içten içe babasından onu anlamasını diledi . İç karışıklıklarını bir yayınevine gönderip herkesin eline verme fikrini tasarlamasına rağmen kendini bunu istemekten alıkoyamadı. Kafka bu mektubu yazarken benim gözümde hala küçük bir çocuk , ve halen aynı beklentiye bakıyor satırlara .
Gülmeli !Şiir
" Ah bu katı , kaskatı beden bir dağılsa,
Eriyip gitse bir çiy tanesinde sabahın!
Ya da tanrı yasak etmemiş olsa
Kendi kendini öldürmesini insanın!
Tanrım ! Ulu Tanrım! Ne bunaltıcı, ne berbat ,
Ne tatsız, ne boş geliyor bu dünya bana ! "
Vurup gitmeli belki de ,
Şakağa dayanan bir silahla , karanlığında sabahın.
Ve de beklemeli ,cezasını tanrının vaadini ettiği gibi .
Yaraşmaz ki böyle alçakça bir hayata veda!
En iyisi gülmeli de arkasından ,
Hayasızca yatmış bu bedenin naaşına!
Gülmeli , ağza gelen tuzlu damlalarla gülmeli hatta !
Bilinçsiz baş kaldırıDüşünce
" Kardeşim bu nedir , ne oluyor ?"
- bilmiyorum , dedi adam . "Casuslar ! Yuh ! Casuslar !" Başka birine sordu .
" Bu kim ?"
" Bilmiyorum," dedi adam fakat ellerini ağzına koyarak hayret verici bir öfke ve müthiş bir coşkuyla bağırmaya başladı : " Casuslar! Yuh! Casuslar!'
Bana göre bu kısım , toplumsal öfkenin en belirgin örneğini bizlere sunuyor. Bilinçsizce bir araya gelen toplumun yuvarlanmakta olan bir kar topu gibi giderek artaran ilerleyişini anlatıyor . Çoğunlukla kime ya da hangi sebeple yaptığımızı bile bilmeden o denli ateşli bir taraftar oluyoruz ki vahşice parçaladığımız vücutların bile sonradan farkına varıyoruz . Ve ne yazık ki kör kurşunla vurulmuş yüzlerce cesedi ardında bırakan bu denli bilinçsiz birlikteliklerin kirlilikleri ile dolu dünya .
Bu da benim davamEdebiyat
Kitabın son 50 sayfası kala gerçeklesen bir sahne var . Tüccar block , avukat huld ve bay K arasında olan . Avukat kendi himayesi altından çıkmak isteyen -kendisine göre inançsız -bay K ye gücünü göstermek için Tüccar block'u çağırır ve tüccarın diz çökmüş bir halde kendisine duyduğu korkuyla karışık saygı ve hayranlığını seyrettirir . Bu durumu beğenmeyen Bay K ' ye öylesine kör bir inanışla karşı çıkan Tüccar , Avukata Bay K 'yi inançsızlığı ve itaatsizliği için şikayet ederken aklıma gelen tek şey yıllardır süre gelen din tacirleri ve onların sözde himayesi altına aldığı insanlar oldu .
Kör körüne bir bağlanış , insanların inançlarından faydalanmaya çalışan güç düşkünü tacirler ve de tüm bunları görüp karşı çıkmaya çalışan insan profili .
Asırlar süren tarih sahnesinde sürekli oynanan bu komik piyes ne yazık ki bu günde burda gerçekleşti.
Kitabı okuduğum süre zarfı boyunca herhangi bir karakterine samimiyet beslememiştim aslında . Beni pek etkilediğini de söyleyemem . Ancak son 50 sayfa kala birden kitabı elimden bırakmayacak kadar içine girdiğimi farkettim . Yaşar Kemal'in olayı bu galiba , kitabın bir kısmında mutlaka sizi yakalar. Ne zaman olacağı da tamamen kendisine kalmış.
Benim için de aynı şey geçerli oldu . Öyle ki kitabı bitirdiğimde tüm gün derin bir hüzünle gezindim durdum . Halen çıkamamıştım çünkü etkisinden . Sanırım ilk o zaman anladım . O kadar ince işliyor ki yazar eserini , etkisi altında olduğunu bile farkedemiyorsun ta ki elinden kayana kadar . Bu yüzden de yazarı takdir ediyorum.
