Yazar:
Franz Kafka
Çevirmen:
Ahmet Cemal
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
Nisan 1999
İlk Yayın Tarihi:
1925
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Der Prozeß
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Çekya
ISBN:
9789755109251
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
126 diğer baskı · Tümünü Göster
Dava
43,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ağustos 2021 · 224 s.
Dava
6,3bin okunmaRen Kitap · 28 Mart 2018 · 304 s.
Dava
2.275 okunmaCan Yayınları · Haziran 2020 · 248 s.
Dava
772 okunmaİndigo Yayınları · 2017 · 304 s.
Dava
643 okunmaOlimpos Yayınları · Ocak 2019 · 308 s.
Dava
599 okunmaVenedik Yayınları · 2016 · 290 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir sabah uyandığında tutuklandığını ama normal yaşamına devam edebileceğini öğrenen K. bunun önce bir şaka olduğunu düşünür fakat onun artık bir hükümlü olduğunu bildirmeye gelen Franz ve diğerlerinin ciddiyeti karşısında bu düşüncesinin hiç de mantıklı olmadığını idrak etmek mecburiyetinde kalır. Ortada bir dava ve bir tutuklu vardır fakat bu davanın ne mahkemesi ne de bir savcısının olmaması hikayenin absürt olan yanıdır. Bu absürtlüğe dahil olan bir diğer şey ise çevresindeki herkesin bu davadan haberdar olmasıdır. K. belirsizliğin simgesi olmuştur adeta.
Bastırılmış duygular adamı Kafka okur yapar:))
Hakikaten Kafka mükemmel bir yazar. Onu tanımak çok güzel, onun gözleriyle bakmak çok güzel. Evet, satırlarında onun yalnızlığını hissetmek çok güzel değil belki ama yalnız olmadığınızı hissettirmesi çok hatta başka bir güzel sanki.
Sevgili Kafka, eserlerinde her zaman kendini anlatmış. Dava adlı bu eserinde de kahramanımızın yaşamı yaşayamamasından ötürü kendini yaşama tutuklatması; Kafka' nın kendisini anlattığının bir ispatı değil midir?
Daha çok felsefi bir dile sahip olan Dava, K.' nın hayatına son vermesi ile sona erer. Eğer Kafka ile bu eserde tanışmış iseniz, size geçmiş olsun çünkü Kafka' yı gerek ağır dili olsun gerek absürt hikayesinden olsun artık okumak istemeyeceksiniz. Dava' yı sonlara atmanızı tavsiye etmek isterim gelin görün ki üç dört kitabını okuyan bana, güvenip güvenmeyeceginiz de muamma:) Absürtlük o kadar kötü mü ki ? Her zaman olmasa da bazen iyidir bence..
Dilek hakkınızın stoklarla sınırlı olmadığı bir dünyanızın olması dileğiyle...
Klasik bir sabaha uyanır gibi açarsınız gözlerinizi ama öyle değildir.Odanızda daha önce hiç görmediğiniz resmi giyimli ,suratsız iki adam size tutuklu olduğunuzu söyler.Suçunuzun ne olduğunu bile söylemezler.Hakkınızda bir dava vardır.
........
Bu tutuklamanın ve bugünkü sorgulamanın arkasında büyük bir örgüt bulunuyor.Peki bu örgütün varlık nedeni,baylar?Bu neden suçsuz insanların tutuklanmasından ve bunlar hakkında anlamsız, çoğu zaman da sonuçsuz soruşturma açılmasından başka bir şey değil.(syf.66)
Ne kadar tanıdık.Bundan bir süre önce ülkemizde pek çok kişi benzer olayları yaşadı,ne yazık ki..Ben bu bölümü okurken aklıma saygıyla andığım rahmetli Prof.Turkan Saylan geldi.O yaşta,hasta haliyle böyle bir suçlamayla karşılaşmıştı.Arkasında neler olduğu sonradan ortaya çıktı ama ne fayda...
Kitabımızın kahramanı Josef K.'nın başına gelen de bu.Tutuklu ama neyle suçlandığını bilmiyor.Bildiğimiz anlamda bir mahkeme,yargıçlar ve avukatlar yok.Önce tek başına savunmaya çalışıyor kendisini ama olmayınca bir avukattan destek alıyor.Ama öyle farklı bir sistem ve düzen ki işler hiç beklediği gibi gitmiyor.Kitabin son sayfasına kadar suçu merak ediyorsunuz.
Okurken çok şeyi sorguluyorsunuz ;adaleti,yasaları,insan ilişkilerini,batıl inanışları,değerleri...
Herkesin okurken farklı sonuçlar çıkarabileceği bir kitap.
.....
'Bir sürü şey arasında adalet kaybolup gidiyor ,ortada hiç bir şey yokken ,mahkeme bir suç yaratıyor."
"Tek suçum insan olmaktı."diyor Kafka..
Herkese iyi okumalar.
Dava’ya, hikayenin kasvetli olduğunu bilerek başladım. Böcekli kitap gibi keyifli olmayacaktı. Ancak aradaki farkın bu kadar büyük olmasını da beklemiyordum. Dönüşüm’de çok rahat açıklanabilecek bir imge vardı. Sebebi belli kaygılar, korkular vardı. Dava’daki belirsizlik belki de genel korkuları ifade etmek içindi. Hikayedeki diğer şahıslar gerçek birer roman karakteriydi orda. Dava’da diğer şahıslar hep birer imge. Ama net değil. Bilmiyorum yanlış bir okuma mı yaptım, ben her şeyi bir imge olarak görüp anlamlandırmaya çalışarak okudum. Ve çok da başarılı olamadım. Kitabı şaheser olarak görenlerin incelemelerinde de tatmin edici açıklamalar bulamadım. Espiriyi, anlamayanlara açıklamak gibi sevimsiz bi durum mu olurdu bu acaba? Her neyse... Ben, ama doğru ama yanlış anladıklarımı yazayım.
Josef K. 30 yaşında, iyi bir kariyeri olan banka memuru. Yani yaşamsal kaygıları olmayan, olgun bir insan bu. İşte bu kıvama gelmiş bir insanın davası başlıyor. Ne davası? İlerleyen bölümlerde ancak ölümle sona erecek bir dava olduğunu öğreniyoruz. O zaman buna olsa olsa hayat davası denilir. Biraz arabesk oldu :) Ama Kafka, yaşamayı çile olarak gören biridir, bu da gerçek yani.
Hikayenin başları umut dolu. İlk sorgu süreci iyi geçiyor. Bay K., yargıcı üstün diyalektik sanatıyla adeta alt ediyor. Ev sahibi Grubach, K’yı teselli ediyor, herkesin başına gelebilcek şeyler diyerek.
Bu arada bay K. tutuklu ama tutuklanmadan önceki yaşantısını sürdürmeye devam ediyor. K. tam bunu farkettiği zaman, bir bakıma davayı yaşamında pasifize edebilecek müthiş bi karar alıyor. Davayı kabullenmek ama kafaya takmamak... Şöyle ki; mahkeme olağan seyrinde devam edecek, haftada bir sorguya gitmesi gerekiyorsa gidecek ama iş hayatı, eğlence hayatı hiçbir şekilde etkilenmeyecekti. Derkeeen bu plana çomak
Herkesin kendi içinde yargılandığı bir DAVAsı vardır. Bu davada ya başkalarından medet umar ruhumuzu kaybederiz yada içsel özümüzü keşfeder hayatı kazanırız.©
İnceleme yazıp yazmamak konusunda çok kararsızım. Çünkü ne kadar uğraşsam da eksik kalacağımdan hiç şüphem yok. Yazar :30.ncu yaş gününde kendi kafasında kurduğu mahkemenin bir senelik süreçteki syrini takiben 31. Yaş gününe bir gün kala intihar etmesinden bahsediyor. Kitabın en sevdiğim yanı şu oldu, o psikolojide olan birinin yani bay k. nın diliyle anlatılmış. O yorgunluğu iliklerinize kadar hissedip sıkıyır sizi hatta. Kitabı bitirince üzerinize çöken yorgunluk ve huzursuzlukta cabası
Bu da benim davamEdebiyat
Kitabın son 50 sayfası kala gerçeklesen bir sahne var . Tüccar block , avukat huld ve bay K arasında olan . Avukat kendi himayesi altından çıkmak isteyen -kendisine göre inançsız -bay K ye gücünü göstermek için Tüccar block'u çağırır ve tüccarın diz çökmüş bir halde kendisine duyduğu korkuyla karışık saygı ve hayranlığını seyrettirir . Bu durumu beğenmeyen Bay K ' ye öylesine kör bir inanışla karşı çıkan Tüccar , Avukata Bay K 'yi inançsızlığı ve itaatsizliği için şikayet ederken aklıma gelen tek şey yıllardır süre gelen din tacirleri ve onların sözde himayesi altına aldığı insanlar oldu .
Kör körüne bir bağlanış , insanların inançlarından faydalanmaya çalışan güç düşkünü tacirler ve de tüm bunları görüp karşı çıkmaya çalışan insan profili .
Asırlar süren tarih sahnesinde sürekli oynanan bu komik piyes ne yazık ki bu günde burda gerçekleşti.
#spoiler·248 syf.·Edebiyat
6/10
2020 6. kitabı
Boğan bir kitap, tıpkı Dönüşüm gibi. Kitabı okurken betimlenen her şey kasvetli, her yer karanlıktı zihnimde. Belirsizlikle, en az karakter kadar durumu kavrayamamakla, karakterin aksine sürekli neden diye sormakla geçti kitap.
Ortada bir dava var. Dava konusu yok. Davaya sebep olan olay veya durum yok. Kanun hem karakterden hem okuyucudan gizleniyor. Kanuna dair tek net bilgi 'Katadrelde' bölümünde bahsi geçen kanunun girişindeki bir kıssa. Ama kıssanın hissesi bile belirsiz.
Josef K.'da bu kadar belirsizliğin arasında ne yaptığının ne hissettiğinin çetelesini tutamıyor elbette. 'Ya öyleyse, ya böyleyse?' derken kalbi deşiliyor. Tutarlı davranamıyor, kendine yol çizemiyor. Çünkü işinde yıllanmış avukatlar bile mevcut durumun, mevcut mahkemenin, mevcut hukukun büyük resmini çizemiyor. Her şey belirsiz ve belki de adamına göre.
Yargıçlar Josef K.'yı sebebini açıklamadan infaz edebilecek kadar gaddarlar. Ama kim olduklarını, nerede olduklarını, davacının kim olduğunu, davalının neden davalı olduğunu söyleyemeyecek kadar da korkaklar.
Tuhaf olan da davanın hiç bitmemesi. Aslında bitiyor: Ya davalı öldürülerek ya da gerçekte aklanarak. Ancak gerçekte aklanmalar kanıtlanamayan efsanelerden, avukatların müşteri toplamak için belki de uydurduklarından ibaret.
Görünüşte aklanma ve sürencemede bırakma ise davanın diğer süreçleri: aslında bunlar uzun bekleyişlerin sonunda delirmenin ya da belirsizlikten usanıp ölmeyi yeğlemenin diğer isimleri.
Josef K. ise davalı olarak iki yılını bile bitirmeden ve daha dilekçesini mahkemeye sunmadan bir köpek gibi - onun deyimiyle - ölüyor.
DÖNÜŞÜM-kitap yorumuFranz Kafka 'dan daha önce dönüşüm kitabını okumuştum. Dünya'da belki de en çok konuşulan, kafkaesk kavramının ortaya çıkmasını sağlayan bir yazar olması kitaplarını her daim merak etmeme sebep oluyordu. Kafka'nın tarzı, dili, eserlerinde değindiği konular, herkesin farklı anlamlar çıkardığı eserlere sahip olması, hayatı ve kişiliğinin bilinmezliklerle dolu, karanlık yanları beni yazara karşı hep eserlerini okuma konusunda korkutmuştur. Dilinin ve kitaplarının genelde ağır olduğunu çok söyleyeni duymuştum. Dönüşüm eserini okumadan önce de çok çekiniyordum ama okuduktan sonra dilinin ağır olduğunu düşünmedim. Bence kafkanın dili değil düşünceleri ağır. Yazdıkları, anlatmak istedikleri o kadar farklı olmasa bile onları anlatış yolu çok çok farklı. O kadar farklı ki bence yeni bir kavram yaratılmayı hakediyor.
Kafkaesk: Franz Kafka'dan esinlenerek üretilen, Kafka'nın tasvirlerindeki gibi, tehdit edici ya da korkutucu anlamlarına gelen bir sıfattır. Kafka'nın stiline özgü olarak hikâyelerinde anlatım akışının doğal bir parçası olarak, bilinen ve algılanan gerçeklikten kopma, uzaklaşma durumunu ifade eder.
Gerçekten de kitaplarını okurken garip bir şekilde içim ürperiyor. Çok karanlıkmış gibi geliyor hep bana anlatımı. Fantastik gibi desen değil, bilimkurgu gibi desen değil.. Kafkaesk tam olarak anlatılamayan bir şey bence. O içte oluşan gerginlik ve ürperme hissi en basit diyalogda bile oluyor eserlerini okurken.
Dava'nın konusundan kısaca bahsedersem:
Josef K. adındaki karakterimiz bir gün uyanıyor ve kendisine dava açıldığını evine gelen memurlardan öğreniyor. Bu davanın neden açıldığını, ne suç işlediğini asla öğrenemiyor. Suçlu olmadığını kanıtlamaya çalışıyor ve bunun için mahkemelere çıkıyor ancak ne suçu açıklanıyor, ne savunma yapmasına izin veriliyor ne de mahkemeRoman
Franz Kafka 'dan daha önce dönüşüm kitabını okumuştum. Dünya'da belki de en çok konuşulan, kafkaesk kavramının ortaya çıkmasını sağlayan bir yazar olması kitaplarını her daim merak etmeme sebep oluyordu. Kafka'nın tarzı, dili, eserlerinde değindiği konular, herkesin farklı anlamlar çıkardığı eserlere sahip olması, hayatı ve kişiliğinin bilinmezliklerle dolu, karanlık yanları beni yazara karşı hep eserlerini okuma konusunda korkutmuştur. Dilinin ve kitaplarının genelde ağır olduğunu çok söyleyeni duymuştum. Dönüşüm eserini okumadan önce de çok çekiniyordum ama okuduktan sonra dilinin ağır olduğunu düşünmedim. Bence kafkanın dili değil düşünceleri ağır. Yazdıkları, anlatmak istedikleri o kadar farklı olmasa bile onları anlatış yolu çok çok farklı. O kadar farklı ki bence yeni bir kavram yaratılmayı hakediyor.
Kafkaesk: Franz Kafka'dan esinlenerek üretilen, Kafka'nın tasvirlerindeki gibi, tehdit edici ya da korkutucu anlamlarına gelen bir sıfattır. Kafka'nın stiline özgü olarak hikâyelerinde anlatım akışının doğal bir parçası olarak, bilinen ve algılanan gerçeklikten kopma, uzaklaşma durumunu ifade eder.
Gerçekten de kitaplarını okurken garip bir şekilde içim ürperiyor. Çok karanlıkmış gibi geliyor hep bana anlatımı. Fantastik gibi desen değil, bilimkurgu gibi desen değil.. Kafkaesk tam olarak anlatılamayan bir şey bence. O içte oluşan gerginlik ve ürperme hissi en basit diyalogda bile oluyor eserlerini okurken.
Dava'nın konusundan kısaca bahsedersem:
Josef K. adındaki karakterimiz bir gün uyanıyor ve kendisine dava açıldığını evine gelen memurlardan öğreniyor. Bu davanın neden açıldığını, ne suç işlediğini asla öğrenemiyor. Suçlu olmadığını kanıtlamaya çalışıyor ve bunun için mahkemelere çıkıyor ancak ne suçu açıklanıyor, ne savunma yapmasına izin veriliyor ne de mahkeme
Kafka ve metaforları... Bunu derken aslında başka bir şey mi anlatmak istedi? Bu bir sistem eleştirisi mi yoksa ben mi fazla bir mana yüklüyorum? Bu davanın konusu ne öğrenebilecek miyiz? Konuyu bilmeden nasıl savunma yazabilir ki, bu avukat neden konuyu sormuyor? Tamam, bu bir sistem eleştirisi. Sorgulamadan, bir yargıya varıp hemen eyleme geçiyorlar. Mahkeme hakkında söylenen "gelince kabul edilirsin, gidince bırakılırsın" tanımlaması bir çeşit bilmece mi?
Dönüşüm kitabında da Dava'da da bir düzenli çalışma karşıtlığı sezdim. Örneğin Dava'da yukarıda belirttiğim mahkeme için söylenen söz işe gidip gelmeye atıf olarak alınabilir. İşe de sanki gönüllüymüşüz gibi gidiyoruz ama aslında gitmemizdeki temel sebep, zorunlu ihtiyaçlarımızı karşılamak için bile gereksindiğimiz para olgusu. İşimize gelince kabul ediliyoruz ve gidince bırakılıyoruz. Kitapta tanımlanan mahkeme gibi.
Detaya bakmayı seven insanlar için, bol bol satır aralarına bakmaya zorlayan, okuması keyifli bir kitap. Okuduktan sonra üzerine düşünme evresi de devam ediyor ve bir kitaptan beklentilerimi fazlasıyla karşılıyor. Kafka'nın vasiyetinin gerçekleştirildiği ve eserlerini hiç bilmediğimiz alternatif bir evrende yaşamadığım için mutluyum.
Roman çift yüzlü bir karakteri simgelemekte (K., Franz).
Metaforlar zinciri...
Adalet ve yasa karmaşası...
Ütopik aynı zamanda distopik bir yargı sistemi...
Yazar Hakkında
Franz KafkaYazar · 138 kitap
Yahudi bir tüccar aileden gelen, Almancaya da hâkim olan bir yazardı. Kafka'nın en önemli eserlerini, üç romanının (Dava, Şato ve Kayıp) yanı sıra; ortaya koyduğu birçok hikâyeleri oluşturuyor.
Kafka'nın eserlerinin büyük bölümü ancak Kafka'nın ölümünden sonra meslektaşı ve yakın arkadaşı Max Brod tarafından yayımlandı ve bu eserler 20. yüzyılda dünya edebiyatında kalıcı bir etki bıraktı.
1883 yılında Prag'da doğdu. Taşralı Çek proletaryasından gelip zengin bir tüccar konumuna yükselmiş bir baba ile zengin ve aydın bir Alman Yahudi'si annenin çocuğu olan Franz Kafka'nın, içedönük ve huzursuz kişiliğini büyük ölçüde annesine borçlu olduğu söylenir. Ailenin en büyük çocuğu olan Kafka'nın iki erkek kardeşi küçük yaşta hayatlarını kaybettiler. Kız kardeşleri Elli, Valli ve Ottla ise Nazi Almanyası'nın organize ettiği Yahudi katliamı Holocaust'da hayatlarını kaybettiler. Kafka, çeşitli ailevi ve toplumsal sebepler yüzünden çevresine yabancılaşarak büyüdü. Ailesinin Prag'daki Alman toplumuyla kaynaşma çabaları sonucunda Alman okullarında okudu.
1893 yılında öğrenim görmeye başladığı Avusturya Lisesi, yalnızlığını ve kendi içine kapanmasında büyük etken oldu. Çek kökenli bir aileden geldiği halde Almancayı anadili olarak kullandığı için tam bir Çek sayılmayan Kafka'yı, Almanlar da tam anlamıyla kendilerinden görmediler. Ufak yaşlarda da Çekçe konuşan Kafka gittiği Alman okullarının da etkisiyle Almancada ustalaştı.
1901 yılında Altstädter Gymnasium lisesini bitirdikten sonra Prag'daki Karl Ferdinand Üniversitesi'nin Hukuk Fakültesi'ne girdi. Buradaki eğitimi sırasında Alman edebiyatı derslerini takip etmeye başladı. Öğrenciliği sırasında Yiddiş tiyatro çalışmalarında yer aldı ve bu çalışmalara destek verdi. Kafka ilk eseri olan 'Bir Savaşın Tasviri' adlı öyküsünü bu dönemde yazdı.
1902 yılında Max Brod'la tanıştı. Max Brod, Kafka'nın yaşamında önemli rol oynayan isimlerden biri olacaktı.
1906 yılında hukuk öğrenimini doktora ile tamamladı ve bir yıl süren avukatlık stajını yaptı.
1907'de Sigorta Şirketi'nde memur olarak çalışmaya başladı. Gündüzleri sigorta şirketinde sürdürdüğü çalışma hayatının yanı sıra geceleri ölümden bile daha derin bir uykuya benzettiği yazma işine yoğunlaşıyordu. Aynı yıl 'Taşrada Düğün Hazırlıkları' adlı öyküsünü kaleme aldı.
1912 yılında nişanlısı Felice Bauer'le tanıştı. Onunla ilişkisini, üç kez ayrılıp yeniden nişanlanarak,
1919'a kadar sürdürdü. Evlenmemesine neden olarak hastalığını gösteriyordu. Oysa güncesinde evliliği bir burjuva bağı olanak nitelendirmiş ve edebiyat hayatını sürdürebilmesi için yalnızlığa ihtiyacı olduğunu vurgulamıştır. Nişanlısıyla bu ilişkisinden geriye beş yüzün üzerinde mektup kalmıştır. Bunlar, Kafka'nın ölümünden çok sonra 1967'de 'Felice'ye Mektuplar' adıyla yayınlandı.
1917'de Kafka, verem olduğunu öğrendi.
1919 yılında geçirdiği ağır gripten dolayı hastaneye kaldırıldı.
1920 yılında Milena Jesenska ile tanıştı. Mektuplaştığı dört kadın arasında en ciddi ve önemli olan Milena Jesenska'ydi. Milena'yla mektuplaşmaları önce bir arkadaşlık gibi başladı, daha sonra tutkulu bir aşka dönüştü. Fakat Milena evli olduğundan bu mutsuz ve imkânsız ask Kafka'yı derin acılara sürükledi. Mektuplaştıkları üç yıl boyunca sadece iki üç kez görüşebildiler ve bu görüşmeler Kafka'yı üzmekten başka bir işe yaramadı, yine de onun yaratıcılığını olumlu yönde etkilediği rahatlıkla söylenebilir. Daha sonraları edebiyat tarihinin güzide eserlerinden biri sayılacak olan "Milena'ya Mektuplarında Kafka şöyle dile getirir durumunu;
"En çok seni seviyorum diyorum ama gerçek sevgi bu değil sanırım, sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla dersem, gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki..."
Milena bu mektupları 1939 yılında yayınlaması için yakın arkadaşı Willy Haas'a verdi ve kendisi 17 Mayıs 1944'te Almanya'da toplama kampında öldü.
1922'de emekli oldu, maddi durumu kötüydü ve sağlığı gittikçe bozuluyordu.
1923`de ailesinin etkisinden kaçmak ve yazmaya yoğunlaşmak için Berlin'e taşındı, orada da Dora Dymant adında bir sevgilisi oldu. Dora, Milena`dan daha şanslıydı Nazi Almanya'sına direndi ve 1952`de Londra'da öldü.
1924 yılı 3 Haziran gecesi, 1917 senesinde kaldırıldığı Viyana yakınlarındaki Keirling sanatoryumunda hayata gözlerini yumdu.
Kafka'nın eserlerinin hepsinde görülen yabancılaşma olgusu, onun kendi yaşamında da belirgin bir biçimde izlenir. Ona göre ne kadar küçük ve basit bir yaşamı olursa o kadar mutlu ve sorunsuz olacaktır. Nazilerin Çekoslovakya'yı işgali sırasında Kafka ile ilgili birçok belge yok edildi. 20 yıl süren dostluklarının sonunda Kafka bütün yazdıklarını ölümünden sonra yakması için Max Brod'a vermişti. Yazdıklarının gereğinden fazla kişisel ve değersiz olduğunu düşünüyordu. Tabii Max onunla ayni fikirde değildi ve Kafka'nın ölümünden sonra, karışık halde bulunan binlerce sayfa metni toplayıp düzenleyerek yayınladı.
Yaşamının ve yapıtlarının ortak yani, Camus'nün dediği gibi, "Her şeyi göstermek ve hiçbir şeyi teyit etmemektir".
Çünkü yaşamayı bir savaş, ama önceden yitirilmiş bir savaş olarak görür. Çünkü bir insan olarak yaşamak ve doğru yolda ilerlemek hemen hemen olanaksızdır.
