Kitapla ilgili okumayanların tadını kaçırabilecek olaylardan bahsettim dikkat edin! : )
14 yaşında lise bir öğrencisiyim.Edebiyat dersinde okumamız gerken bir kitaptı zaten okumak istediğim için daha bir özenle okudum.Ama farkettimki yaşımız kaç olursa olsun, hangi yüzyılda olursak olalım insanlar halen aynı.Şakir'in Muazzeze asılan bir sarhoş olmasını, son bölümlerde annesi yüzünden o adamların tacizine uğramasını göz ardı edip "fah!şe" olarak adlandırmaları içimi gerçekten çürütüyor.Bu sözleri söyleyen kişilerin Muazzez ile neredeyse aynı yaşta olan "kız çocukları" olması da ne halde olduğumuzun kanıtıdır.
Kübra'nın uğradığı tacizden sonra yaşadığı hastalık hali (nasıl anlatacağımı bilemediğim için hastalık diyorum) ile dalga geçtiklerini duydukça kendimi zor tutuyorum.Ve bu kişilerin sosyal medyalarında kadın cinayetleri ile ilgili paylaşımlar var ne kadar ironik değil mi?
Sırf Yusuf'u sevmedikleri için Şakir gibi birinin Yusuf' tan daha iyi olduğunu söyleyen bile gördüm.
Bunları neden mi anlatıyorum? O yıllarda da şimdiki zamanda da devam eden kalıplar beni çok rahatsız ediyor.Düşüncelerinin yanlış olduğunu açıkladığımda susturdular her seferinde.Ben bu toplumun bu kesimine (genellikle ikiyüzlü olurlar)
katlanamıyorum.Acıyorum onlara."Ne kadar yazık?" diye düşünüyorum bazen. Belki sizler birilerinin düşüncelerini değiştirebilirsiniz.
İyi bir gün geçirmenizi umarak elveda diyorum...