İnsan, yazdıklarına da pişman olabilir. Çoğu kez bu pişmanlık, konuşmadan duyulan pişmanlıktan daha ağırdır. “Ağzımdan kaçtı,” denilebilir de “Kalemimden kaçtı,” denilemez. Kalemden kaçabilseydi, önce yazarı kaçardı ondan. Yazarı kaçardı, evet; “kalem sahibi” değil, “kalem esiri” olduğundan.